சரித்திர நாயகன்

கோபமும், பாசமும்

விட்டுக்குடுக்கும் மனப்பான்மை மனிதனுக்கே உரிமையென நாம் நினக்கிறோம், அதை விட அப்பாற்பட்டவை சேவல்கள். கோபமும், பாசமும் தனக்கே உரியதாய் கொண்டவை. சேவல்களுக்கு ஒரு பெட்டையிடன் வாழ்வு என்ற கோட்பாடு இல்லை. ஆனால் தன் வாழ்வில் துணைக்கு மிகுந்த முக்கியத்துவம் கொடுக்கும்.       
சேவல்கள் பெட்டையுடன் திரியும் பொழுதுகளில், அவற்றை கவனமாக பாத்துக்கொள்ளும். அச்சமயங்களில் அதிக இரை எடுத்துக்கொள்ளது. எந்த ஒரு இரையை கண்டாலும் தன் பெட்டைக்கு காட்டி கொடுக்குமே தவிர அது உண்ணாது. முட்டை ஈனும் பொழுதுகளில் பெட்டை முட்டையிடுவதர்க்கான இடங்களை அதுவே அமைத்து அதனை சோதித்துக்கொடுக்கும்.

கோழி முட்டையிடும் பொழுதில் இவை மிகவும் ஆண்மையோடும் வீரத்தோடும் காணப்படும். அதுவரை பெரிய சேவல்களுக்கு பயந்து வாழ்ந்த சேவல்கள் அவற்றையே எதிர்க்கும். சில சேவல்கள் ஆட்களையே அடிக்கும் இவை ஆலடி சேவல்கள் என்று அழைக்கப்படும். இவ்வாறு தன் பெட்டையை காக்கும் நோக்கில் செயல்படும். கோழிகள் அடையில் இருக்கும் பொழுதுகளில் (21 நாட்கள்) சேவல்கள் சரியாக இரை எடுக்காது, வேகம் குறைந்து காணப்படும். கோழியை பிரிந்த சேவல்கள் இறந்த கதையும் இங்கு உண்டு. குஞ்சுகள் பெரியதாகும் வரை சேவல்கள் கோழியை அண்டாது, தானும் இரை குடுத்து குஞ்சுகளை வளர்க்கும். புழு பூச்சிகளை கொத்திக்கொண்டு அடையில் இருக்கும் கோழிக்கு இரை கொண்டு குடுக்கும். குஞ்சு ஈன்ற தாய் இறக்கும் பட்சத்தில், குஞ்சுகளை தாய் போல் வளர்த்த சேவல்களும் நான் பார்த்துள்ளேன். மேலும் கோழி குஞ்சுகளை கூட்டிக்கொண்டு திரிகையில், காக்கையோ, பருந்தோ, பூனையோ நெருங்கினால், சத்தம் கொடுத்து அவற்றை எச்சரிக்கை செய்யும். சேவல்களின் ஒவ்வொரு சத்தத்திற்க்கும் ஒரு அர்த்தம் உண்டு.